قالی فارس یا قالی شیرازی گونهای از قالی ایرانی وصنایع دستی همین خطه است که امروزه و در گذشته تولید میشده است. طرحهای این قالی شامل قشقایی ،ابلات (خمسه . عرب . باصری )،لری ، افشار و اباده میشوند.
هنر و صنعت بافندگی فارس در وهله نخست، هنری عشایری و در وهله دوم هنری روستایی است که وابستگی به عشایر دارد. عشایر فارس بهویژه قشقاییها و ایلات خمسه بیش از دیگر عشایر به این هنر اشتغال دارند و روستائیان که در مسیر این ایلها زندگی میکنند نیز به کار تولید فرش فارس و سایر دستبافتها مبادرت میکنند.
طرحهای آنها دارای رنگآمیزی و طراوت خاصی است. البته در سالهای اخیر بافندگان عشایری به بافتن فرش برای فروش و به سلیقه مصرفکنندگان روی آوردهاند. لیکن غالباً همان ذهنی بافی و رنگهای مرسوم پیشینیان خود را ادامه میدهند.
این «هنر- صنعت» بهطور عمده به دست زنان انجام میشود. بهطور کلی تولید دستبافتهها از مرحله ابتدایی تا آخرین مرحله به دست زنان صورت میگیرد. دار قالی عشایر افقی است و بافنده برای بافتن بر روی زمین مینشیند. بیشتر دارهای روستایی نیز افقی و گاه عمودی است. علت استفاده عشایر از دار افقی به این دلیل است که با زندگی کوچ نشینی آنها هماهنگی داشته و حمل آن بر پشت چارپایان به سهولت انجام میگیرد.
«دستور» میگویند. رنگ قالیهای فارس کاملاً به سلیقه و خواست بافنده ارتباط دارد.
تاریخچه قالی فارس
تاریخچه قالیبافی قالی فارس در شهر شیراز به قرنها پیش بازمیگردد که این هنر توسط این ایل به اوج خود رسید و نام قالی فارس را بر سر زبانها انداخت. براساس اسناد فرشبافی فارس، قالی گرهبافته و گلیم حدود ۱۲ قرن قدمت دارند و قدیمیترین سند در این زمینه اموال است. در خزانه فرش خلیفه هزار تخته (قالی گره بافته)ارمنی ، سیصد تخته دشت میشان، پانصد تخته قالی طبیری و هزار تخته قالی بافت دارابجرد بوده است.

نقد و بررسیها
پاککردن فیلترهاهنوز بررسیای ثبت نشده است.